Good Old Friends

Hoi, hier zijn we weer!! Er blijkt een half jaar verstreken tussen de voorgaande blog en deze, wel wel wel!! Hoewel, … het lijkt alsof ik nog maar net een bericht neerpende. Als Good Old Friends: jaren niet gezien en meteen weer op één lijn.

Goed – ik voel het – het vraagt om een uitleg. Ik probeer het kort te houden.

In de lente van dit jaar begon ik weer te studeren. Het leek me fijn om ‘sportvoedingsconsulent‘ te studeren, zomaar, als een losse module. Omdat ik zelf graag en nogal veel sport, interesse heb in voeding en kritisch ben ten opzichte van wat momenteel als sportvoeding aangeprezen wordt …
Het bleek compact maar superboeiend, zo boeiend dat ik me inschreef voor de andere modules: gewichtsconsulent, kindervoedingsconsulent en natuurvoeding. Allemaal afgewerkt, geven ze recht op het diploma ‘allround voedingsconsulent’. Dat hebben we bijna in handen. Nog één opdracht afwerken en één les volgen. De examens zijn achter de rug, en elke keer ‘goeie punten’. 🙂

Boeiend maar erg beknopt dus. Er is véél meer informatie en inzicht te vergaren rond  voeding en daarmee ben ik tegelijkertijd ook stevig bezig. Boeken lezen, er liggen er telkens nieuwe klaar. Thuisstudie, een intensieve cursus in Gent.
Omdat er altijd nieuwe (en oude) inzichten of publicaties verschijnen, omdat iedereen andere behoeftes heeft en iedere deskundige een eigen persoonlijke visie synthetiseert, zal het studeren voor mij nooit helemaal achter de rug zijn. Dat vind ik een heel fijne gedachte.

De nieuwe kennis, die mooi aansluit op m’n vaardigheid als kok, wil ik gaan inzetten als voedingsconsulent. Geen onlogische stap: na het gezonde koken van de afgelopen jaren, nu coaching bieden rond gezondheid, gezond koken, goed eten.

Ook in de lente van dit jaar stelde ik een productgamma samen. Een nevenproject, om me naast het studeren en nuttig en fijn bezig te houden, een beetje geld in het laadje te krijgen … Ambachtelijke bereidingen kwamen te koop in mijn zelfgeprogrammeerde webshop. Enige tijd later ook via het netwerk van Boeren en Buren, een Korte Keten initiatief. Het publiek van die ‘Buurderijen’ lustte m’n granola, mayonaise en peulvruchtenburgertjes wel! Steeds meer Buurderijen wilden mijn gamma op hun markt. Het neigde meer en meer naar een voltijdse bezigheid om alles klaar te maken en op de verschillende locaties uit te delen. En achteraf de administratie af te werken.

Tot de vreugde daarover omsloeg in stress. Waar was de tijd gebleven die ik had vrijgemaakt om te studeren en een nieuwe start te nemen? Was het beetje geld in het laadje de opgeslokte tijd waard?
Neen, het nevenproject was me boven het hoofd aan het groeien. De tijd tikte weg en het geld verdween grotendeels in de beurs van instanties en commissies. Aan het begin van de zomer zette ik de samenwerking met de Buurderijen stop en bouwde het productengamma op mijn webshop af.

De verkoop in de eigen webshop sloeg namelijk tegen. Daar kan ik eerlijk over zijn. Dankzij het enthousiasme van de Boeren, de Buren en een handjevol trouwe klanten, mag ik geloven dat het ‘falen’ niet aan de bereidingen lag. De inhoud zat meteen goed, dat vind ik erg belangrijk. Maar ik zou het wat commerciëler moeten aanpakken. Communicatief zijn op Sociale Media, m’n waren aanprijzen, dagelijks een postje, een promotie, …

Daar knelt het. Ik hààt het. Pardon my french. Klinkt allicht raar uit de mond van een zelfstandige in deze tijden, maar ik heb stilaan een bloedhekel aan ‘online’ en sociale media. Fantastische mogelijkheden, als je ze goed gebruikt. Heerlijk om er de Good Old Friends tegen te komen en te kunnen lezen waar ze zich zoal mee bezighielden sinds we elkaar laatst zagen. Maar ik stel ook vast hoe a-sociaal de media kunnen zijn, hoeveel tijd ze opvreten, welke verplichting het wordt, welke wig ze tussen mensen slaan, wat ze doen met brein en gezondheid. Die gezondheid waar ik zorg wil voor (leren) dragen …
Dat ik er voortdurend op aanwezig moet zijn en het publiek bestoken met onbenullig nieuws, om niet vergeten te worden, … het voelt voor mij als een ‘gevecht’, ik kan het moeilijk opbrengen om daar dapper aan mee te doen.

Spijtig, maar ach, het was ‘maar’ een nevenproject. De webwinkel blijft subtiel aanwezig, als handige tool voor reservaties, betalingen, of wat ik er nog mee van plan zal zijn. M’n recepten en technieken komen ook zeker van pas bij adviezen of tijdens workshops. Veel geleerd en weinig verloren.

Zover zijn we dus. Een half jaar verder, bijna een diploma rijker en met nieuwe plannen in het vooruitzicht. Daarrond zal af en toe leuk nieuws te melden zijn, dus terug regelmatiger bloggen of een fijn postje plaatsen is alvast een goed voornemen!
De Good Old Friends van deze blog kunnen weer uitkijken naar een lekker receptje hier en daar. Met het accent op ‘gezond’. Gerechtjes voor een lang en gezond leven. Want alles voor de oude vrienden! 😉



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.